DESMUNDO

CAP�TULO I

noreply@blogger.com (minux) — Sun, 21 Sep 2008 12:26:00 +0000

Acaso non vemos a chuvia nos cristais, as tellas e os faiados, a lus debaixo das sabas. Or�n no ver�n, as gaivotas ani�an.

Quero contar unha historia que pode ser de novembro ou non, pode falar de mitolox�a metaf�sica ou os contos fant�sticos de Adriana.

Por que ler este libro ou aquel, por que queixarse de vicio, por que nos apagamos con cansanzo e por que o az�car d� enerx�a.

Plantexar onde estamos e onde estamos, mirar m�is al� das monta�as; hai d�as que est� cuberto de semen de Deus, outros de anti-oc�ano.

Pero por que queixarse sucesivamente, ambig�amente por todas as raz�ns. Por que nadar � aburrido, por que d� fr�o o desvertramento das almas, por que hai instituci�ns capaces de pagar a maniatada transportaci�n, a base de hostil petr�leo provinte de raz�ns olvidadas de cad�veres.

Sei decir pepi�as de cabazas, sabes decir inmaterialismo do ser, sabe decir gol, sabemos decir b�s d�as, de acordo, ata logo.

Non � complexizar, � irse a pasear, non � comer e xa est�, non � pedir desculpas, non son os muros nen as tenebras, non � o millo tranx�nico nen rozamentos cos p�s e amar e m�is sinxelo �s veces e outros d�as tam�n sent�n un arrep�o provinte do interespacio ou sucumb�n a cadeiras de espanto.
Seguramente a m�sica sexa envexable e aritm�tica e seguro que o presidente dos Estados Unidos caga de cor marr�n �s veces.

Pero non quero decir am�n nen aprender exactamente lat�n. Qu�rote a ti, fix�cheste en min e eu en ti: iso significa amor. Guerra significa armas, morte, ter medo da morte, atragantarse coa morte e non saber rir �s veces e perder os papeis e facer uns novos ou ataladrarte o cranio. Sen embargo: pretendes.
Que nos ensinaron, que ensinan con eses apar�tos. Comemos pl�tanos, algunha vez berenxenas. A min non me gusta o f�gado, nen o sangrado coraz�n.

A opulencia � mala conselleira e os apelidos da Xunta est�n feitos para rirse como o Clube da Comedia ou como o Gui�ol do espello que se lava con estropallo para rebentarse as vexigas de auga e pus.
A televisi�n irrita, trasloce, contente e non vomites pascuas ao pared�n. Perd�n, non gusta pedilo porque recl�mase outro tipo de xustiza. Recl�mase �s veces a extinci�n, m�is que nada para compensar o desequilibrio. E eses morri�os que p�s de boa educaci�n sexual de cricas molladas de vent�s amarelas pola nicotina e mel de pulm�n. Non r�s se est�s chorando por cebolas, fumes ou polo merm�simo abecedario anglosax�n.

Orgasmatr�n e cine reinventado con mel apodrecida de terror minifundio.
Paro e prendo un cigarro e ac�rdome que estou no paro, claro, por iso cago.
Hai d�as persoas falando e escoitando e �s veces equiv�canse, nadan en fluxos de salivas palabras e boa e mala sorte, pero qu�rense para todo isto e moito m�is. Vaia, d�nse moitas casualidades nestes par�metros da vida de aquela tal d�a que renunciaba as drogas pero sucumbiu no fango de galletas con leite morno e adiante cabalos do renacer.

A agulla herdou da familia a omil�a bucal que conseguir�a a sa�de inerte e permanente como para dar vida de sensaci�n e pol�tica global que se extender�a cara ao abismo da patrulla dos gatos que corr�an polas v�as alternativas de bares e chiringui�os rasurados nunha cadea local.
Trompas e esqueletes merg�llanse no vi�o e eu estupefacto caio ante os encantos deses alaridos dalgunha mal cantante que non cantaba precisamente duduaaa. Poder�a de novo importarme ou importarche pero son as cousas claras e baixas da castidade ata os enormes paris�nos que engolen a materia dourada de luns grises e enservelletados de d�bedas ou non.

Oh! S�, ti �s unha rapaza de hoxe eu son un aramiado de onte con ra�ces de sepultura e campionatos de futbol�n. Sabes fago isto por iso do aburrimento, ese tema tan debatido no que existe unha conclusi�n permanente, non se existe e adem�is sen xogar en serio pode ser que o rele�do e o relamido de sol con brillantes colof�ns de antes de onte. Poder�a subir a unha �rbore e decirlle ao t�o vivo, he, he, que risa me d� o chu chu train e a primeira novela de escritura autom�tica que realizo.
Tam�n sei escribir sen ser autom�ticamente, por exemplo vai a� un exemplo dunha escritura semi autom�tica (ou pretendendo)
Sorr�as
Choraba
As patas
Ao final da cama
So�abas
L�a
Necesitaba
Un empuxe
Para poder soar
O nariz
Cara min
Ti sigues so�ando
Eu sigo durmindo
Aquel abecedario
Era bret�n
E o se�or aquel
Vende peri�dicos
Nun rinc�n!!

Outra forma ser�a a reflexiva ou encadeada ou perversa segundo obviamos, de todos os xeitos fagamos un experimento e releguemos o abstracionismo autom�tico autom�tico con tintes de inconsciencia controlada para controlarnos m�is. As�, pouco a pouco.

Escoito a radio, te�o fr�o nos p�s e a gata est� quenti�a, non como os meus p�s. Non como ela que t�n gripi�a. Vemos pel�culas e todav�a non temos caries. Te�o morro. Non hai documentaci�n. Non hai traballo. Ch�manme compulsivo, ch�manme bipolar, e que m�is d�, se hai d�as que si me d� esa sensaci�n de necesidade permanente de ti e non cuspo e trago para alimentar mellor de novo a sensaci�n de poder criticar, sen entrar nun bar, no sof� que estou farto de tanto mentecato, que non me gusta isto e aquilo, que te�o as mi�as propias normas que foron transmitidas ao longo de moitas mentes e extend�ndose polo tempo amodo que te vas. Chao meu amor.

Non ao antimilitarismo, que non exista para que non existan os que te�en necesidade de militarizar o mundo e os panos cos que limpamos conciencias adobadas de Anesvad e Opus Dei. D�lle que s�, que a mi�a con cogoumelos e doble de queixo. Italia � unha puta. O arroz negro estaba mareado e eu reescrib�n a biblia en papel de bater dos de cen pesetas que rasca o cognac que bebe ese con peri�dico local e con tranv�as chamados antergos que levan na cabeza, unha caixi�a de m�sica chea de erratas e de ratas.

Di�logo para besugas e troitos sen ancas:

-queres m�is? (replicou)
coloc�use o mantel e devorou as migas
-queres m�is? (engadiuX2)
Non fai falla que haxa unha puleirada
Notou un pinchazo na p�stula

-...por outra parte s�nteste na necesidade de presionar as� ao rexidor, cando todav�a non lle felicitaches polo cumpreanos de aquel d�a que cumpriu os 47, estando desconsolado e adem�is ingresando cadaver antes de onte a s�a difunta t�a-avoa que xa sabes que perec�a a pena en pena vix�a do condado do conde que era marido da condesa e ela a s�a vez tocoulle tocar un piano sen teclas pero coa s�a dentadura mestiza e bogavante.
-non sei de que me falas Arturo
-queres un puro?
-non que me apuro!
-engade unha m�is
-quero saudar a �Juana la loca�, �Juana de Arco� e a �lagarta Juancha�
-Enjanchados nos vemos. Enchutados: Allan Poe sum.

Directos ent�n � primeira li�a das risas compulsivas de Eleonor e gallifanta. Manolo outro sol e sombra, cunhas gotas de Marqu�s de Virolla. S�. F�ise e engadiu que �sta est� en �sta estamenta de primeira divisi�n que arcada ocorreu mentras levantaba a pata esquerda traseira e fac�a pis.

Con pasos de tartaruga e en fin pilar�n que queres que che diga sen�n d�game cando soa o m�bil e �l colle o autom�bil que emite heces � atm�sfera de dios e etc�tera ti�a d�as irm�s mellizas que berraban baixo unha noite de saxof�n con mandarinas enlatadas nunha sombrilla de inverno invertebrada e apocal�ptica e sopor con tres e sensaci�n de agri-doce e agropecuario con terra nas botas e patacas no xinzo de limiar con touradas en Castela e un le�n que mira para Col�n o mellor deterxente con olleiras e cansanzo.
Mel con pernas lamendo superficies mullidas e ga�as de morder e ga�as de verter. Menuda metedura de coito e palla en man.

Os teus dedos vertixinosos quedan como rel�mpagos na mi�a existencia.

INDECIENCIA

noreply@blogger.com (minux) — Tue, 19 Aug 2008 09:51:00 +0000

Pilatos debeu ser o primeiro cient�fico da era postmoderna ou pseudocontempor�nea. Non por ser o primeiro en lavar as mans (a�nda que alg�ns/as segu�molo facendo, o de non lavalas, ao chegar da r�a) sen�n de facelo simb�licamente cunha actitude oscilatoria dependendo da rosca e da billa. (Ben, daquela non haber�a este invento).
A ciencia (coa nova normativa da RAG non estou certo se � cienza ou ciencia) desv�vese por saber, investigar, co�ecer, furgar, destripar, implantar, sofocar ou enfurecer. A ciencia estuda cient�ficamente o tema de lavar as mans, o tema da rosca, o tema de Pilatos ou o tema da billa.

Non farei eu aqu� unha historia da ciencia dende Pilatos ata os nosos d�as (se son nosos claro) porque non son historiador nen cient�fico. Mi�a nai dir�a que o �nico que son � un atrevido.

Por isto mesmo atr�vome dende estas li�as a xuzgar e condenar � �ciencia� a ser recluida nunha pipeta obscura ata o d�a do Armaggedon.

Os seus cargos son os seguintes: usar fondos p�blicos e privados (moitos fondos) para as s�as pr�cticas e te�ricas baseadas nun suposto �avance� da humanidade, que entre outras cousas v�n sendo ficticio. Entre outras non foi nen � consultado ao resto de seres vivos do planeta (polo tanto completamente antiecocr�tico) nen por suposto ao pobre planeta que s� pode emitir exhabruptos en forma de lava ou vento pola inmundicia destes se�ores que entre outras desculpas antepo�en un discurso baseado na neutralidade dos seus chamados descubrimentos e omiten obxecci�n nengunha �s aplicaci�ns por parte de gobernos e multinacionais de ditos �descubrimentos�.

Condenados non s� pola avaricia econ�mica que lles reportan os seus descubrimentos sen�n por esa avaricia maior que os fai seres obsesivos, ec�patas e psic�patas do �plus ultra� e coa ansiedade do desvivir e a realizaci�n de todo o desvivir da humanidade posto en pr�ctica en todos e en cada �n dos engranaxes dun sistema que funciona grazas aos seus �adiantos� industriais, at�micos, nucleares, xen�ticos, tecnol�xicos, farmac�uticos e biol�xicos en xeral.

Condenados por usar as s�as teor�as (s� demostrables porque non hai outras que demostran o contrario e viceversa etc) ambig�amente a favor de distintos gobernos e �lobbys� de non xa dubedosa, sen�n dunha reputaci�n repudiante para con a humanidade e a terra en s�.

Condenados por facer igual que os futbolistas e �bailarconlam�sguapa� sentando bases para a destrucci�n de ecosistemas, seres humanos e o ar necesario para a vida posible e o mundo posible e arelar a imposibilidade da creaci�n ou destrucci�n do universo con ese desexo brutal de convertirse nese deus que alg�ns deles tanto negan pero que desexar�an encontrarse con el cara a cara.

Condenados pola fabricaci�n de armas de destrucci�n ou construcci�n masiva como o mapa do xenoma humano ou a bomba at�mica.
Condenados pola manipulaci�n dos elementos, polas pragas, pola mutaci�n constante � que someten este planeta.
Condenados por meternos sistem�ticamente dentro de estat�sticas, �bytes�, porcentaxes e por crerse donos dos nosos destinos mediante a intervenci�n quir�rxica da terra, da auga e das nosas c�lulas.

Condenados pola contaminaci�n, pola fabricaci�n de armas, pola fabricaci�n de alimentos nocivos para a sa�de. Pola permisividade cara os seus mentores sabendo en que tipo de fechor�as andan metidos.

Condenados por avalar o esquilme natural e vexetal para a fabricaci�n de f�rmacos que curan enfermidades creadas a trav�s dos anos grazas aos seus �descubrimentos�.
Condenados por esquiroles, por �ben mantidos� , por ser xente sen escrupulos.
Condenados por mentireiros, por perversos, por insensibles e pola fabricaci�n de robots � imaxe e semellanza deles mesmos.

Condenados por non consultar antes de facer �s s�as �mesclas� , por vivir alonxados do pobo, por considerarnos s� n�meros.

Condenados pola hiproces�a e farsa dos seus argumentos con tal de seguir indo a un m�is al� irreversible e impepinable.

Condenados por ser sustento te�rico de asasinos en masa, por ser sustento te�rico do capitalismo globalizador e por usar esas est�pidas gafas.
Condenados por trepas, por lambec�s, por ser brancos como o fr�o por ser omnipotentes coma deus.

Condenados por impotentes sexualmente, por catalogalizadores, por competitivos entre eles a ver quen gana na batalla onde o resto perdamos.

Condenados porque sendo humanos non sodes humanos porque o voso divertimento � extorsionador, explotador e destripador.
Condenados por vivir en burbullas de bolsa, en pipetas de marfin, por provocar a fame e a dor.

Condenados por ser elite de psicopat�a de contacontos perversos, de manipuladores de almas.
Condenados por envasadores, por embaixadores do veleno e por invertir en cemento.
Condenados por ultimo � fogueira do inferno que provocades.

(Publicado no xornal Marea Negra n� 12 Galiza marzo-abril 2006)

CASTRACI�N

noreply@blogger.com (minux) — Wed, 06 Aug 2008 14:40:00 +0000

Estamos fartos arrinconados en casas e descasas
Muros de separaci�n e r�as tomadas polo descontrol
Estamos queimados e non paramos de beber
A�nda que non te�amos sede
Sede de derruir os templos e as camp�s
O negro sen estrelas
Sede de sol e de paternal e maternal calor
Sede de i�ns que polinicen as instancias
As estancias e as traves�as esquecidas.
Queremos a reuni�n con vocaci�n
Vislumbrar o ceo a terra e o mar
Continentes atopados sen epicentro
Queremos a espiral non de lume sen�n de paz
S� queimaremos ao final
Todos eses papeis necesarios
Para arramplar con vidas e cos vosos escenarios
Perpetuamente inducidos co rum rum do status quo
Cr�devos superiores a que?
Por riba de que?
Que ben e que mal?
Que sopapos e que joder?
Queremos a paz mais esta s� chegar�
Despedazando o pan e volvendo a xuntar
�s xentes da liberdade
Liberados vitais do ben ou do mal
Que ben e que mal?
S� cremos con f� na destruci�n
Dos enxendros descreadores
Da maquinaria castratodo
Castra amor castrapaz castraliberdade
A verdade non sei se existe
Ou existir�
O que s� existe claramente � a vosa mentira descomunal.

SI HACES POP YA NO HAY STOP

noreply@blogger.com (minux) — Thu, 10 Jul 2008 19:32:00 +0000

Plop! Descorch�use a botella
Que felicidade escumosa e brilante
Observar, ver, aprender e coidarte
De ti mesmo e dos dem�is
Subido al� arriba, superada a vertixe
S�nteste alto, s�nteste ben e claro, ves!
Mais non deixa de ser triste
Pensar que os zombis existen
Est�n a� ao redor teu e �s veces ti tam�n
�s �n deles ogall� non m�is
Zombis coa cabeza agochada e agachados os ollos no chan
Que obviedade, o manipular, velo tan claro; � enrevesado
Quitarche e darche a felicidade sen m�is
Qu�tanche uns medos, colocan outros
Nin piores, nin millores
Quizais amores, quizais terrores.
Nas perifer�as e nas cidades invisibles
O frescor non existe�
Existen as ratas, as matanzas
A ignorancia, a soedade e a guerra
Que privilexio de mundo
Daste de conta de que hai quen sufre moito m�is
Xa o sab�as mais non � igual
N�s tam�n bastante sufrimos
Ao estar arrodados de santos e santas
Con garabatas lustradas, con garabatas luxadas
E con mercenarios de pasta ferralla
Que abren e pechan e moven ficha�
Ei picha� p�nme un sol e sombra!
A ver se o papa a espicha!

CONTINUANDO

noreply@blogger.com (minux) — Fri, 20 Jun 2008 16:50:00 +0000

O novo sol engal�nase tras nubes e logo flota s� no azul. Relatividade tinxida de amargor de boca exhala a casa.

Cando escribo estas li�as, escribo estas li�as. A negatividade mental � un mal com�n, en min o com�n de todos os males.

Fun mercar uns absorventes para seguir retendo augas salgadas nas retinas de buracos expulsatorios de desfeitos.

Cando abro os ollos retorno da iconosfera on�rica. Ultratumba non me atrevo a decir nin de so�os nin de pesadelos.

Limbo de baba do que costa desfacerse enganchado ao pensamento. Farto de mostras e de traballar no meu laboratorio-labirinto observo eses guindastres que constr�en e deconstr�en novos amaneceres de Babel.

Subir ao faiado xa aburre e aplasta. A subida da luz, a ascensi�n � unha virxen festiva que se divirte nas carreteiras tortuosas dalgunha ponte calqueira.

A baixada do gas ao soto p�dese tildar de comprensible, xa que retorna ao ponto de partida.
Alpinismo de piscina, vexigas e bolsas ascenden ao din don e o xogo debe continuar para poder avanzar.
Cara onde?. Non o sei, pero iso � o que din.

Todos lanzan mensaxes e alg�ns somos receptores con antenas inverosimis. Alg�ns lanzan mensaxes e todos somos receptores con antenas.

E cando te miro �s veces non acordo de quen �s, resulta un sacrilexio esquecerte por min pero son mergullador de pantanos e salgueiros e as bomboas comezan a obstruirse.
Non quero dar p�sames t�xicos os d�as que poder�an ser felices, pero � que int�o que a terra rota � dep�sito de sangue.
Non necesito ser pr�ctico nin can�nigo, nin preciso farturas. S� quero recuperar o tema da laminaci�n, da autoprotecci�n. Terei pel para algo m�is que a sensibilizaci�n coti� e morna?.

Na monta�a un d�a berraba e o eco respond�a volvendo entrar e o pin pon coti�n perverso sen ton nin son, � o din don ou ring de quen te chama para ir boxear nalgures.

Non quero ser xerem�as nin sufrir dalton�as nin carecer de ethos. Tampouco necesito pinchos internos nin a cursilada de florecer �joder�!.
Simplemente quero desprenderme dalg�ns t�xicos aos que estou adicto, non s� pola mea culpa
sen�n por outras culpas meas e s�as too. Pero para isto non quero centro nin esquerda nin menos a�nda dereita.

Era o de ser equilibrista, calendario, abecedario e desterrar certas cousas � terceira divisi�n ou xubilar outras agora que se me ve�en as canas enriba.
E que me volvan as ganas de desperezarme cara ti, sen m�is abrigo que amor que tanto empregamos como palabra que tanto esquecemos como acci�n individual de cambio.

Non basta coa comprensi�n, nin sequera coa identificaci�n ou repulsi�n. Necesitamos cantar e destensar, porque o coitelo obl�cuo p�denos cortar e non estar�a ben rompernos en cachos sen ter polinizado o campo de estrelas, cogomelos e abecedarios.
Sen crear as partituras para non chegar m�is que ao noso fin.

En definitiva, sen deixar de mastigar e maldixerir sen�n de aprender a vivir sen dictados propios ou alleos.

Espont�neamente perder a voz, que non a cor, e cami�ar, cami�ando e continuar... Continuando!!!

MANCHAS

noreply@blogger.com (minux) — Mon, 26 May 2008 08:27:00 +0000

manchas mancho mancha
extend�ndose no interior da carne
extend�ndose no exterior da estrada
dos cami�os dos lugares das cabezas
na auga quix�ramos purificarnos
mais est� eternamente manchada
relixiosamente manchada
por singularidades e pluralidades
humanas deshumanizadas cristianas
musulmanas tao�stas e budistas
sobre todo ortodoxamente
trousadas manchas de todas as cores
que se van misturando infinitamente
ata chegar a ese gris que
envolve ma��s e tardes
no planeta azul nesta terra
nesta auga as nubes ameazan
con descargar relixiosamente
o sangue que controlamos
nas nosas veas azuis
reais que estoupan en guerras
mundiais e terrenais
interiores en pisos e chabolas
�ese a mesma cantiga
entonada dende os pulm�ns de aceiro
oxidados de ferro fume combustionando
o sol est� apagado
na primavera e no inverno
neste matadoiro de sentimentos
canta dor e desterro loucura e lamento
querer�a iluminar un sorriso
para contaxiarme doutra cousa
que non fora extenuaci�n e gloria
mais a conxesti�n e a desnutrici�n
son dous extremos nos que
o equilibrio da alegr�a non colle
a alegr�a � tan grande que non colle.

HAI CLASE

noreply@blogger.com (minux) — Tue, 06 May 2008 16:09:00 +0000

Os humanos comemos aceite de carro e os carros aceites vexetais. � as� o mundo: apandas, apandador ou apandado. Se queres o colles e sen�n tam�n. As �rbores d�nnos alerxias nesta primavera e os fumes das poluci�ns das cidades ax�dannos a vivir m�is tranquilos sabendo que lle ga�amos a partida � natureza. Traballas para poder vivir ou para poder morrer? Como dic�a aquela canci�n: �si hay futuro�
Hai futuro prometedor e devastador. As estruturas xerarquizadas e complexas da devastaci�n mot�vannos a cot�o para a loita de clase. E digo ben, a loita de clase: a de abaixo. Non me refer�a a loita de clases; porque cada vez m�is o que prima, o que se leva, o que mola � loitar ricos contra ricos e pobres contra pobres� iso � o que mola. Os de abaixo confiscados nos nosos m�dulos e autopistas cara ao aillamento que compartimos con bastantes m�is e cos que pelexamos no super, na aceira, co carro no chollo ou en casa. Cusp�ndonos nas faces, a�nda que sexa metaf�ricamente, e a�nda realidade �s veces�
As loitas dos de arriba son doutra �ndole das que a nivel rutinario e carnal pois desco�ezo. O que si se pode ver son alianzas babosas e desalianzas belixerantes sempre por, para e a trav�s dos cartos e o poder. Eles tam�n choran mais as s�as b�goas ao esbarar v�nse nutrindo de mascari�as e cremas para conseguir ese moreno sen sair de casa nin vivir en �frica. Entremedias das d�as clases existe un enorme cond�n policial que como tam�n dic�a aquela canci�n: �los buenos y los malos non han de estar mezclados�
Resulta terrible andar pola r�a, e ver coma nunca, moita xente pedindo para subsistir. Resulta terrible ver xente encar�ndose entre eles pola astenia primaveral e as ga�as de foder e resulta terrible ver como moi pouca xente sae � contra opo��ndose a este roubo paulatino de almas e primaveras. Resulta terrible as c�maras de seguridade, o paternalismo e espect�culos evasivos televisivos e televiandantes e resulta pat�tico botarnos as culpas pola nosa mala sorte na bonoloto. Ou como dic�an naquela pel�cula: �a desilusi�n de todos os d�as�.
Mais o que si resulta moito m�is pat�tico e terrible � ver como as xentes que s� se sup�n est�n � contra e pola vida. As xentes que se retorcen porque non soportan este sistema infame e destrutivo, as xentes radicais de ra�z� esas que concienciadamente e concienzudamente despotrican (despotricamos) contra a barbarie esquilmadora, separadora, aniquiladora de corpos e mentes� esas, pois, desga��tanse m�is que nunca en arremeter contra os da s�a especie. A especie denigrada. A clase ignorada. Os invisibles, os parias� �ns contra outros con virulencia fraticida reclam�ndose as s�as parceli�as de poder, autocoron�ndose os millores representantes da �masa� �do pobo� �da multitude� �do proletariado� brutalmente insult�ndose nunha queimaz�n abrasiva e mutilante non militante. Sac�ndose as tripas e trousando toda a rabia acumulada desas estruturas xerarquizadas e complexas da devastaci�n que impo�en os de arriba e bot�ndoas contra os seus irm�ns en clarividencia mesi�nica. Ao tanto est�n os cond�ns policiais que fartos de rir coas patas enriba da mesa danlles vah�dos de pracer ante tanta porquer�a que non lles salpica a eles e, claro est�, tampouco aos bronceados do poder da merda. A merda salpica cara aos lados!!
Sa�de camarradas.

OLIMPICAMENTE

noreply@blogger.com (minux) — Thu, 10 Apr 2008 15:49:00 +0000

A cuesti�n non � se se deber�a sabotar o facho ol�mpico, ou os xogos ol�mpicos no seu coxunto, deste ver�n na China, pola s�a represi�n aos disidentes do T�bet. A cuesti�n non � a hipocris�a dos gobernos europeos con respecto a este conflito. Incluso a hipocris�a de toda a comunidade internacional. A cuesti�n non � que Amnist�a Internacional e outras ONG�s e instituci�ns digan que os valores ol�mpicos deben prevalecer e recomendan coa s�a occidentalizada mentalidade que non se debe boicotear a investidura ou os xogos no seu conxunto pero contradictoriamente desga��tanse na defensa do T�bet e dos seus represaliados�

A cuesti�n non � que fagamos un pouco de memoria polo dos xogos ol�mpicos de Barcelona e outras historias que tiveron lugar no estado espa�ol hai uns anos. Onde se puido observar a moitos niveis moitas das cr�ticas que se lle fan ao goberno chin�s agora mesmo: barrida de pobres, detenci�ns de disidentes, tiros na Expo 92, especulaci�n inmobiliaria, despilfarros de todo tipo e quebra da econom�a dun pa�s am�is do seu potencial pol�tico en toda regla moito m�is al� deses supostos valores ol�mpicos.

Non, esas non son as cuesti�ns de fondo nin tan siquera que en todas as olimpiadas todos estes factores danse en maior ou menor medida nos pa�ses onde se celebran. Nin a cuesti�n estriba en que case ningu�n acordara do T�bet ata o de agora. Tampouco estriba en que os exiliados tibetanos procuran un retorno feudal e unhas condici�ns nun T�bet independente para nada lex�timas nin de xustiza sen�n todo o contrario. Non se trata dun partido China-T�bet. Non se trata da cobard�a/inter�s occidental cara o monstro econ�mico co seu potencial imparable que � a China� en definitiva non se trata da dobre e ata triple moral internacional. Tr�tase de que non sei quen se cr� agora mesmo iso dos valores ol�mpicos, da chama da concordia entre os pobos, da paz internacional, dos valores humanos de convivencia e de deportividade ol�mpica. Tr�tase dos maiores espect�culos feitos no planeta terra para o capital, para a �lite deportiva e todos os seus resultados econ�micos e de alianzas e outras consideraci�ns para os gobernantes deste planeta terra. Tr�tase dunha falacia brut�sima de ir pasando a testemu�a de pa�s en pa�s onde se produce fame, guerra, destrucci�n e morte. Non s� no T�bet, non s� na China sen�n no Iraq, en Somalia e outros pa�ses de �frica, en Afganist�n, en Pakist�n, en Palestina e outros pa�ses do Oriente medio. De que existen conflitos e guerras e salvaxismo capital-homicida no B�ltico, en Suram�rica e nos propios territorios occidentais e asi�ticos.
Non � posible que traguemos que todo isto f�ise pola libre competici�n en irmandade dos pobos do mundo. Non se trata de que nos chupemos o dedo a estas alturas do s�culo XXI con todas estes eventos calculados, ao igual que os circos electorais, cada certos anos, quer�ndonos atontar con unha serie de valores televisivos que se contrapo�en a un mundo creado polos mesmos creadores das olimpiadas que cheira a sangue, a morte e a guerra total entre os povos do mundo e non ao contrario por moita olimpiada vendible que vendan�

Tr�tase en definitiva que as olimpiadas, todas as olimpiadas apestan e moit�simo e que mentras as condici�ns de vida das persoas do planeta sexan as que son o boicot �s mesmas deber�a ser cont�nuo e absoluto. Porque a miseria est� en todos os aneis da bandeira ol�mpica e tan s� valer�a, como o resto das bandeiras, para limpar certas partes da humanidade nosa.

DESEMPREGO

noreply@blogger.com (minux) — Sun, 06 Apr 2008 20:27:00 +0000

TENTATIVA DE PENSAMENTO CR�TICO APLICADO AO TEMA DO DESEMPREGO DENDE A MI�A EXPERIENCIA E CO�ECEMENTOS.

(isto � un traballo acad�mico non evaluado e nulo, polo tanto, s�ntome �tica e moralmente amparado para publicalo por ese mesmo motivo)

Tal e como concibo eu o pensamento cr�tico e despois de ler os apuntamentos sobre o tema da asignatura Fundamentos Cient�ficos apelo � s�a aplicaci�n non s� nos �mbitos da vida social e cham�moslle m�is rutinaria, sen�n na aplicaci�n deste cara aos medios de comunicaci�n e a clase pol�tica e outros intereses corporativos que segundo a mi�a opini�n cometen as falacias m�is importantes e grandes, polo inmenso poder que te�en sobre o que hoxe � tildado de �cidadan�a�. E quero focalizalo no tema do desemprego, onde tentarei po�er exemplos an�logos aos que incl�en os apuntamentos porque est�n pragados, ese datos, tanto da clase pol�tica como dos medios de comunicaci�n de sesgos, manipulaci�ns, falacias e toda esa ristra de barreiras que incl�e o dossier sobre o pensamento cr�tico, que levan a ocultar, baixo o meu prisma, unha morea de informaci�n, e o que � m�is importante manter a ignorancia na �cidadan�a� da problem�tica do traballo e o desemprego.

Est� concebido de maneira err�nea que os argumentos, conclusi�ns, e raz�ns, as� como fontes de informaci�n (estat�sticas, opini�ns) do goberno(s) e os medios de comunicaci�n en determinados aspectos son ver�dicos e indiscutibles.

A unha grande parte da �cidadan�a� que non puido ou pode ser pensadora cr�tica por m�ltiples motivos, �ntranlle estas informaci�ns como �palabra de Dios� cando razoando, comparando, buscando fontes e informaci�ns reais sobre o tema do desmprego, p�denselle dar a volta a innumerables informaci�ns que son emitidas nos telexornais e telediarios cada �x� tempo sobre, por exemplo, a cantidade de desmpregados que existen.

En primeiro lugar haber�a que preguntarse que � ser desmpregado? Por un lado existen miles e miles de persoas que traballan ilegalmente dende sempre, non s� coa inmigraci�n, e que son consideradas desempregadas. Pero isto non � as� exactamente, xa que, moitas destas persoas ao non estar apuntadas na oficina de turno (Servizo galego de colocaci�n, INEM�) non figuran en datos e estat�sticas como traballadores en activo.

Por outro lado existen miles de persoas anotadas na seguridade social que non traballan realmente sen�n que est�n a� na procura de ventaxas sociais�

Haber�a que comentar tam�n os centos de traballadores normalmente asociados �s administraci�ns que non te�en funci�n espec�fica a realizar (eu co�ezo alg�ns deles) polo tanto realmente non laboran, sen embargo, son traballadores en activo para a sociedade.

Outro exemplo son os mill�ns de mulleres que ao non estar anotadas no INEM non est�n consideradas como traballadoras nin como desmpregadas e que levan decenas de anos traballando realmente para soster familias, parellas, etc. Agora comezan a existir tam�n casos de homes na mesma situaci�n.
Estudantes que te�en que estudar m�is anos que nunca, non soen figurar moitos deles nas listas de poboaci�n activa, xa que, non est�n apuntados� e poder�a seguir as� con moitos m�is exemplos (pensionistas, discapacitados, nenos etc) para presentar as falacias dos datos de desemprego que cada mes aparecen nas pantallas de televisi�n ou nos xornais en forma de estat�sticas e reviravoltas varias.

SESGO DE CONFIRMACI�N: �o paro aumentou en Galiza neste mes de outubro en 1.200 persoas; pero se nos remitimos aos �ltimos seis meses, o paro en Galiza tivo unha baixada de 253 persoas�
Ata onde se chegar�a en meses ou anos para dar unhas estat�sticas positivas xa de por s� sesgadas?

AMBIG�EDADE: �o paro baixa no mes de xullo� �no conxunto do estado subiu en �x� persoas pero na nosa comunidade o paro baixou�
Da mesma maneira poder�ase escrutar a realidade de que en A Coru�a e Pontevedra baixou pero en Lugo e Ourense subiu.

EXPRESI�NS PECHADAS: �para o ano 2010 alcanzaremos o pleno emprego�
A que se refiren exactamente con esta expresi�n? Segundo te�o entendido hai uns baremos m�nimos e m�ximos para dilucidar isto. Ent�n? Por que o chaman pleno emprego?... e a�nda m�is: como vai ser pleno emprego se como comento na introducci�n iso non � as�?

EUFEMISMOS E DOBLE MORALIDADE: �baixa de maneira decisiva o desemprego no conxunto do estado neste mes de agosto�
(un mes antes as estat�sticas ao respecto significaban os piores datos posibles en moito tempo. Om�tese que agosto � un mes onde existen moit�simas contrataci�ns para a atenci�n, sobre todo, de turistas e negocios propios desa �poca determinada, baixas vacacionais etc)

CONTIDO EMOTIVO: �as expectativas en materia de emprego para este 2007 son formidables�
T�pica linguaxe pol�tica de goberno capaz de transmitir esa esperanza que tanto precisa a sociedade.

IMPLICACI�N FALSA: A industria medi�tica como portavoces de signos pol�ticos e de gobernos de turno sabe, e a isto me refiro, con este traballo, como mostrar datos e ocultar e sesgar outros. No terreo do tema do paro e a maneira de mostralo � evidente. Cando os datos son �positivos� an�nciase �a bombo e platillo�. Cando son �negativos� aparece de maneira rauda e veloz a informaci�n referida dentro dos bloques de distracci�n anteriores e posteriores.

VAGUEDADE OU INDEFINICI�N: �acabaremos co problema do paro en Espa�a�
(sen palabras)