CASTRACIÓN

Estamos fartos arrinconados en casas e descasas
Muros de separación e rúas tomadas polo descontrol
Estamos queimados e non paramos de beber
Aínda que non teñamos sede
Sede de derruir os templos e as campás
O negro sen estrelas
Sede de sol e de paternal e maternal calor
Sede de ións que polinicen as instancias
As estancias e as travesías esquecidas.
Queremos a reunión con vocación
Vislumbrar o ceo a terra e o mar
Continentes atopados sen epicentro
Queremos a espiral non de lume senón de paz
Só queimaremos ao final
Todos eses papeis necesarios
Para arramplar con vidas e cos vosos escenarios
Perpetuamente inducidos co rum rum do status quo
Crédevos superiores a que?
Por riba de que?
Que ben e que mal?
Que sopapos e que joder?
Queremos a paz mais esta só chegará
Despedazando o pan e volvendo a xuntar
Ás xentes da liberdade
Liberados vitais do ben ou do mal
Que ben e que mal?
Só cremos con fé na destrución
Dos enxendros descreadores
Da maquinaria castratodo
Castra amor castrapaz castraliberdade
A verdade non sei se existe
Ou existirá
O que sí existe claramente é a vosa mentira descomunal.

postado por minux @ 16:40