Circular. Jorge Hernández Esteruelas

O pasado sábado 28 de Outubro, no foro Terra Nai de Turín, (http://www.terramadre2006.org/terramadre/welcome_esp.lasso) diversos poñentes (xenetistas, economistas agrarios, agricultores ... ) encaramos o problema de A que e a quen serven os OGMs Mitos científicos e realidades económicas en torno á biotecnoloxía máis famosa e menos coñecida. Agradezo a invitación que me realizou a organización deste evento, para intervir públicamente sobre este tema. O feito de que traballe como Asesor de Alimentación dentro da Area de Consumo da administración española, sérveme para constatar o feito de que diariamente quérese varrer a animaversión dos consumidores cara aos alimentos transxénicos a través dos mecanismos herdados do chamado despotismo ilustrado. A crenza de que os OGM só poden ser interpretados polo núcleo da ciencia tratan de orelar a existencia de diverxencias no seo da comunidade científica. Trasládase cara á sociedade unha imaxe falsa de que a ciencia é única e favorable ao desenvolvemento dos transxénicos. Desta forma .... quen se opuxesen a estes dictados colocaríanse entre os seres das cavernas (arcaicos primates desposuidos do fetiche) incapaces de interpretar o avance da humanidade cara á nova era cósmica, onde a biotecnoloxía impónse a unha natureza errática.

Estas formulacións son propias dunha visión empobrecedora e reducionista das ciencias naturais que distinguen claramente entre un sistema pechado e un sistema aberto de conformación da vida e a súa adaptación ao medio, a través de estratexias diferenciadas. Isto é algo tan simple, que ata unha simple visita á cidade do Espazo en Toulouse, termina por deixar, abofé, que un Biotopo no espazo planetario é algo ben distinto ao pensamento analítico anglosaxón baseado nun laboratorio pechado. No curso das intervencións puiden constatar, con sorpresa, que o meu punto de vista era totalmente compartido polo prestixioso genetista da Universidade de Florencia Doutor Marchello Buiatti. El e eu chegáramos a constatar, dende distintos ángulos (economía-antropoloxía-sociedade-ciencia) que os OGM non aportaran nada serio á historia do noso planeta e á historia da humanidade e que para introducirnos a suposta bondade dos transxénicos debemos soportar distintas fases dun novedoso mito cultural, alleo á ciencia e propio de intereses materiais concretos.

Ao iniciar un discurso truncado de erradicación da fame polos alimentos transxénicos, seguíulle o posterior discurso tamén truncado da suposta mellora ambiental orixinado polos mesmos ... para pasar, na actualidade, ao discurso da bondade das grandes achegas da xenética na configuración dos chamados novos alicamentos. Trátase dun mito da nova igrexa da ciencioloxía norteamericana. A ciencia non ten axiomas, senón procedementos na procura dos mecanismos que organizan a vida. Prodúceme apuro ver, que nestes días, a Unión Europea está presionando aos países que teñen Zonas Libres de OGM, polo simple temor que lles dá verse arrinconados nas negociacións da OMC sobre esta materia. E chámame a atención como ese suposto despotismo ilustrado (agora dos tecnócratas) apoia a ese suposto mundo da ciencia, ata tratar de facernos crer que o rei espido ten un belo traxe ganduxado cunha fibra que só os bobos non ven.

Miren vostedes. Non sei cantos de vostedes comerán con produtos que teñen OGM ou carne magra de porco alimentado con pensos transxénicos ás finas herbas enriquecidas con omega 3 e reverastrol. Pero saiban vostedes que o xamón de teruel vai pasar á ofensiva con este tema e que algúns xa pensan en darnos jamón sen pensos transxénicos, acompañados dun vaso de viño (que ten reverastrol), que poderá ser complementado cunhas sardiñas clásicas que son moi ricas en omega 3. E non fai falla malgastar miles de millóns en propaganda para saber que isto é máis rico, máis saudable, máis natural e dende logo menos obsesivo que a propaganda mediática de quen tratan de vender ar bondadoso de Alaska, ben enlatado e vendido a golpe de millóns de dólares de propaganda do máis puro corte goebeliano. Coido que non só era verdade, a frase do canciller Schroeder, cando dixo (en plena crise das vacas tolas) que nos confundimos ao tratar de levar á natureza os mecanismos da industria, senón que estamos ante unha aberrante obsesión de 3 compañías mundiais por facernos comungar con rodas de muiño e tratar de privatizar os códigos da vida para facer un negocio redondo. O problema é que 3 compañías poidan máis que millóns de consumidores enmudecidos co espantallo da pseudociencia e unha masa agraria tratada de analfabesta por querer gardar e intercambiar os millóns de xenes que neste planeta se crearon durante milenios. Sacrificaránnos como alteradores da nova orde, que xa empeza a ser obsesivamente negro.