|
Polo art.
4º de Sebastopol todo individuo dase conta de todo dende os 7 anos.
Todo individuo dende os 7 anos de edade tén vontade, memoria
e intelixencia.
Arquímedes descobre a vontade, e dí que non se te pode
quitar; citando o que dixo.
Constantinopla di, a vontade é constante e non se pode quitar.
A lei dos manicomios e sanatorios siquiátricos, sairase polo
médico aos 5 meses e 1 hora, se o médico non lle deixa
sair nese tempo, sairan aos 6 meses, pois os porá en libertade
o xuez se non os deixan sair aos 2 meses, os deixará sair un
frade un ano despois. Se non os deixan sair ao ano ou despois xa por
un frade, terán de deixalos xair, pois ningun xuez ímprovo
pode reter unha persoa mais dun ano.
Dí Artro ou Artrides ou Artritides, que se pode matar a ún
por ter pechado a un individuo en sanatório siquiátrico
1 dia. Tamén que non se pode ter a un ser humano nun manicomio
ou sanatório siquiátrico 3 meses e que se pode matar a
quen o faga; pódese decir o mesmo de quen teña unha persoa
pechada nun manicomio ou sanatório siquiátrico 1 ano.
Artexerxes dí, que ningunha persoa será obrigada a estarse
nun manicomio ou sanatorio siquiátrico mais de tres meses e hai
que deixalo marchar.
As leises do estado español, son de que non debe obrigarse a
unha persoa a estar nun manicomio ou sanatorio siquiátrico máis
de 1 hora nin máis de tres meses e 1 hora en sincurar e que o
médico ten de sacalos antes de que pase o mais tempo de 5 meses
e 1 hora, pois esa é a súa obriga. O xuez tén a
obriga de sacalos aos 6 meses, se non o fixera o médico no prazo
antes indicado de 5 meses e 1 hora. Non se pode quitar a saúde
nin a forza.
Dí Aristóteles polo art. 1º non se pode infectar
a unha persoa. Virxen María dí, que non se pode ter a
ún pechado nun manicomio ou sanatorio siquiátrico mais
dun ano. Dixo a Virxen María a Arquímedes, que se non
se deixaba sair aos doentes en 1 ano, poderían deixalos sair
en 2 e senón en 3 anos e máis nada.
Dixo Arquímedes que non podía telos pechados máis
de 3 anos ao decir da Virxen María que 6, 12 e 18 anos eran os
que se lles podía ter pechados sin sair do manicomio ou sanatorio
siquiátrico. Aos tolos. E pois o tempo máximo que se pode
estar sin sair en libertade dun sanatorio ps. Ou manicomio, 18 anos.
Demóstenes di, que o que non se cura nun manicomio ou sanatoria
ps. En 3 anos, é porque non quere o médico.
Di Artaxerxes IV, os convenios deíxanse cando un quere. Ningún
xuez ímprovo pode ter pechado un individuo mási de 1 ano.
Arquímedes di, que o que fai a outro sabe o outro o que vai facer,
matalle 10 veces.
Polo Art. 3º de manicomios, teño dereito a sair con libertade
do manicomio, por decirllo a 3 médicos e ter estado 3 anos eu,
no S. Ps. Ou manicomio.
Non se pode quitar máis de 3K gs a un individuo doente nun manicomio
ou S. Ps. E aos que non estean doentes teñen que deixalos ir.
Nun manicomio, un doente estará menos tempo de unha hora, pois
non tarda en sandarse máis. A virxe do Pilar di, que nos manicomios
hai que estar 1 hora nada máis, pois é o tempo que se
tarda en sandar a un doente.
A virxe maría di: "os meus cúranse en 3 meses e 1
hora no manicomio e logo deíxoos ir"
Mitriates III sandaba aos doentes nun manicomio en 3 meses e non en
máis de 4 logo, deixabáos ir tamén.
Demóstenes di, que 1 cc. De insulina sandará en 15 días.
Arquímedes que o ser humano ten vontade, descubre. Outros Mitriates
diferentes de Mitriates III din que se poden empregar 3 anos en sandar
a un doente e senón en 6 anos e senón en 12, pero máis
de 12 non. Estes ultimos probaron que todas as súas intervencións
eran boas , pois curaron a todos os seus doentes.
Mitriades V descubre que o home e a muller teñen vontade e que
non hai que quitarlle.
Nun manicomio ou s. Ps., un individuo estará curado logo de estar
20 anos en manicomios ou s. Ps. I están na obriga de non terlle
dentro e deixarlle en liberdade.
O xuez ten pena de morte, se non deixou sair en libertade a un individuo
que estivo 3 anos nun manicomio ou s. Ps. O médico ten pena de
morte si non deixou sair en libertade a un individuo que estivo 6 anos
nun s. Ps. Ou nun manicomio. Os frades teñen pena de morte si
non deixaron sair en libertade a un individuo que estivo 12 anos nun
manicomio ou s. Ps.
Os empregados teñen pena de morte si non deixaron sair en libertade
a un individuo que estivo 10 anos nun sanatorio ps. Ou manicomio. Os
médicos que teñen pena de morte son os do manicomio ou
s. Ps. Onde está o individuo que non deixan sair en libertade.
Os xueces do sitio onde está o individuo sen deixalo en libertade,
pois o teñen nun manicomio ou s. Ps., teñen pena de morte,
excepto o último que terá pena de morte si non o pon en
libertade xa, entendéndose por xa, que o porá en libertade,
todo o máis tardar en 3 días, debendo comunicar á
persoa interesada que vai ser posta en libertade nese tempo. A libertade
debe ser dada o antes posible; as persoas empregadas que non as poñan
en liberdade, tamén teñen pena de morte, anque a pena
de morte non a teñan todas as autoridades, todas teñen
pena, así que teñen que deixar ao individuo en libertadae…
E o individuo por sí so, pode poñerse en libertade. O
tempo que pode estar en libertade un individuo, logo de sair dun manicomio
ou de outro sitio a onde o mandara o xuez pechar, é de 6 meses.
Di Galeno no seu art. 1º, que o xuez garantizará a un individuo
posto en libertade por 6 meses, de que non fará nada a nadie.
Non se pode ter pechado a un individuo por un xuez ímprovo máis
de 1 ano. Non se pode ter pechado un individuo por un médico,
que fixera un convenio con él, máis de 3 anos. Sin mandalo
o xuez, pode o médico poñer en libertade a un individuo
3 meses, garantizando coa sua responsabilidade o caso. Un frade pode
poñer a ún nun manicomio en libertade durante 15 días.
A un individuo que estea en libertade, por terlle sacado unha persoa
do manicomio durante 1 día, 2 días, deica 7 días,
respetaráselle a súa libertade ou sexa, non se lle quitará
esa libertade.
Cando se saca a un individuo dun manicomio e se pon en libertade por
persoas distintas dun xuez, non se anula a libertade de 6 meses que
un xuez concede neses casos.
Logo de que se saca a un individuo dun manicomio ou sanatorio ps., tén
dereito a administrar os seus bens durante 1 ano e hai que deixalo en
libertade.
Un individuo só se cura en 1 ano e ademáis cura a mitade
a outro; tamén é posibel que en 1 ano e medio só.
Polo artigo. 4º viviréi en Leon, iréi alí
para cobrar o escudo i estou avecindado en Leon e cobraréi e
recibiréi alí o salario militar en Leon, pois ao recibir
o salario, cobro algo do escudo, por non ter gastado 1 millón
solto en fraccións nin 5 pts., nin 10 ptas., nin 20, nin 40,
nin 80, nin 100, nin 1.000 ptas. Estiven en Ceuta do 3 de outono ao
29 de santos do mesmo ano, non estando eu dous mese en Ceuta, xa que
logo estiven en Ceuta menos de 2 meses.
Da lei xeral de sanatorios, que un s. Ps. Benéfico ou non benéfico,
o maior tempo que tarda un individuo en se curar é de 10 anos.
Un manicomio ou s. Ps. Está obrigado a cumprir a lei xeral de
sanatorios, xa que logo un individuo non pode estar nun manicomio ou
s. Ps. Máis de 10 anos i están obrigados a deixalo sair
en libertade.
O bachiller se cura nos manicomios e os ps. En 5 anos. O bachiller con
carreira se cura en 5 anos, dos dous seres con tiduos nesta páxina
anteriormente citados, o que tén 2 tíduos, é o
que millor cura.
Eu estiven nos sanatorios ps. 5 anos e neste estiven agora 5 anos seguidos.
Eu estiven neste m. Ou s. Ps. 10 anos seguidos. Eu estiven nos m. Ou
s. Ps. 20 anos.
Xa que logo estou curado por ter estado 5, 10 e 20 anos nos m. Ou s.
Ps. É decir, estou curado por 3 procedimentos: o 1º por
ter estado 5 anos, o 2º por ter estado 10 e o 3º por ter estado
20 anos en m. Ou s. Ps.
Tamén poido curarme estando fora do M. Ou s. Ps. 1 ano e medio.
Estou curado
e xa que logo, QUERO QUE ME DEIXEN EN LIBERTADE.
|