Ela non gosta en demasía do surreal. É moi reglada pero aínda así acaba rindo moito. E isto prodúceme calafríos de desentendemendo e de medo envolvente pola razón do meu decreimento irremediable e paranoico. Bótome polo tobogán do fin que leva ao oco da man e regreso para morder os pés. Ela non gosta en demasía do surreal. Tén complexos coma todos pero prefíroa ao pan e prefíroa ao viño e prefíroa a todos con e sen relixiosidade. Espacial resúltame ocultar os meus ollos nos dela ou cear consentidos por nós mesmos a permanecer despertos sen medo a ollarnos antes de durmir ou espertar.